نگرانی ناتو از سقوط شهرهای اوکراین
در پی عقبنشینی ارتش اوکراین از شهر مرزی آودیوکا در شرق اوکراین، نشریه آلمانی گزارشی تحلیلی، این رخداد را «شکستی نمادین» برای «ولودیمیر زلنسکی» رئیسجمهور این کشور تلقی کرد.
![نگرانی ناتو از سقوط شهرهای اوکراین](https://cdn.armanmeli.ir/thumbnail/KLEu4MD6lILc/S6Hsh8dSr2z7Oz9zGla1YvHrg-LW4xM-HR8NLGoT6SF27gvge54c70s_uzPBlgh1YzKW8nJt0EhFqqqm95MB2Q3uV-WhdqdY/%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87%2B%D9%88%2B%D8%A7%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%86.jpg)
به گزارش آرمان ملی آنلاین به نقل از ایسنا؛ «جولیان روپک» در روزنامه بیلد نوشته نظامیان اوکراینی در طی چند روز اخیر، در حال خارج شدن از آودیوکا بودهاند که از سه طرف محاصره شده بود. ژنرال «اولکساندر سیرسکی» فرمانده ارتش اوکراین شنبه گذشته تایید کرد که «ما برای حفظ جان سربازانمان در حال ترک این شهر به سمت مواضع مطلوبتر هستیم.»
این به نوعی شکستی نمادین محسوب میشود، چراکه زلنسکی در ۲۹ دسامبر از این شهر بازدید کرده و در ورودی آن با چهرهای که نشاندهنده اعتماد بهنفس او بود، یک عکس خودنگاره در ورودی آن گرفت.
این در حالی است که ارتش روسیه از اکتبر گذشته، با تمام توان خود در تلاش بوده است که این شهر را تصرف کند که شهر بزرگ دونتسک محسوب میشود.
بیلد مدعی شده در این عملیات بیش از سه هزار سرباز روس کشته شدند و بیش از ۴۰۰ خودرو زرهی نیز مفقود شد، اما در نهایت، ارتش روسیه از نظر کمی و حجم آتش پیشی گرفت.
روپک نوشته دلیل شکست اوکراین در آودیوکا ارتش اوکراین نیست بلکه بیش از هر جای دیگری، مربوط به «مونیخ» است، جایی که سیاستمداران بلندپایه از کشورهای متعدد غربی، از جمله آمریکا و آلمان در این شهر برای شرکت در نشست امنیتی مونیخ گرد هم آمده بودند که روز یکشنبه پایان یافت.
نگارنده معتقد است «دلیل آن که اوکراین در این برهه، به سختی میتواند از خود در قبال حملات روسیه دفاع کند و در عوض، مجبور به عقبنشینی از جبههای متعددی شده است، عرضه تسلیحاتی توسط شرکا و متحدان غربی آن است که یا تعدادش بسیار کم است، یا وقفه دارد و یا گاهی تماما متوقف میشود، به ویژه مهمات توپخانهای».
در ادامه این مطلب آمده است: «اولاف شولتس» صدراعظم آلمان وعده حمایتهای بیشتری داد اما تاکید کرد که این حمایتها به جای تمرکز بر راهکارهای کوتاهمدتی که اوکراین تاکنون از آنها استفاده کرده و یا کمکی به آن نکرده است، معطوف بر راهکارهای بلندمدت خواهد بود. اگرچه، شولتس همچنان اشارهای به عرضه تسلیحات جدید مانند موشکهای کروز «تاروس»، خودروهای نفربر زرهی «فاکس» یا حتی هواپیماهای جنگنده به اوکراین نمیکند.
در آمریکا نیز جمهوریخواهان همچنان مانع کمکهای بیشتر به اوکراین هستند. «دونالد ترامپ» کاندیدای احتمالی حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ آمریکا نیز تصمیم دارد در صورت پیروزی در انتخابات، به قیمت جان اوکراینیها، در سال جاری، سیاست «اول آمریکا» را به کار ببندد. از سوی دیگر، «جو بایدن» رئیسجمهور فعلی آمریکا از همین حالا هم رقیب بازنده به نظر میرسد. بایدن حتی اگر بخواهد کمکهای بیشتری به اوکراین کند، قدرت اعمال سیاست خود به سنا و مجلس نمایندگان کنگره را ندارد.
این مطلب میافزاید: «به گفته بسیاری از کارشناسان، رئیسجمهور اوکراین که جمعه در مونیخ سخنرانی کرد نیز تا حدی مسئول این مصیبت است چراکه برخلاف درخواستهای فرمانده پیشین ارتش اوکراین در ۲ ماه گذشته، زلنسکی دستور بسیج ۵۰۰ هزار زن و مرد اوکراینی را نداد».
افراد مطلع میگویند، درگیریها میان «والری زالوژنی» فرمانده پیشین ارتش اوکراین و زلنسکی بر سر آودیوکا شدت یافته بود. زالوژنی میخواست از محاصره و خروج دقیقه نودی با تلفات سنگین، همان اتفاقی که در مه ۲۰۲۳ در باخموت افتاد، خودداری کند اگرچه زلنسکی بر دفاع از آودیوکا تا لحظه آخر تاکید داشت.
رسانههای اوکراینی در این باره گزارش دادند که او به جای خروج در اواسط نوامبر طبق خواسته زالوژنی، در پایان دسامبر به این شهر سفر کرده و درباره وضعیت دفاعی و نیازهای اولیه با فرمانده ارتش گفتوگو کرد. زلنسکی در عوض، وعده داده بود که نیروهای دفاعی را بازگردانده و آنها را تقویت کند.
اما ۶ هفته گذشت و از تجدید قوا خبری نبود. رزمندگان گردان سوم ارتش اوکراین که این هفته از راه رسید، تنها قادر بود امنیت خروج ارتش اوکراین از آودیوکا را تامین کند.
نگارنده در بخش پایانی این مطلب مطرح کرد: «هنوز این نگرانی وجود دارد که آودیوکا تنها یک نقطه اوج موقت در طیفی گستردهای از تصرفات روسیه و شکستهای اوکراین باشد؛ روسیه هدف تحت کنترل درآوردن مناطق هرچه بیشتری از اوکراین را دنبال میکند».
روپک نوشت: درخواستها برای حلوفصل دیپلماتیک این مناقشه و حتی «مینسک۳» که اخیرا نیز «کریستوف هوسگن» مدیر کنفرانس امنیتی مونیخ درباره آن گفتوگو کرد، در بهترین حالت، سادهلوحانه است.
ارسال نظر