«آرمان ملی» شکست چند باره تندروها را بررسی میکند
رسایی باخت؛ آقا تهرانی رئیس کمیسیون شد
آرمان ملی- سهیل ثابت: چند بار باید شکست بخورند تا به این نتیجه برسند که تفکر و رویکردهایشان دنبال کنندهای ندارد؟ سخن در مورد جریان دلواپس بهارستان نشین است که هر زمان که اراده کرده در کاری پیش قدم شود و کاری را دست بگیرد اتفاقا در همان مسیر ناکام مانده و به جایی نرسیده است.

آنها در مجلس یازدهم که بودند احساس میکردند خیلی هستند، اما در برخی طرحها و مصوبهها نمیتوانستند اکثریت را بهدست آورند. حال اکنون که مجلس دوازدهم است و نسبت به مجلس یازدهم شرایط تغییر کرده و اتفاقا اصلاحطلبان، اعتدالیون و مستقلین بیشتری به مجلس راه یافتهاند. لذا اینها دیگر آنطور که باید و شاید هم نمیتوانند به آنچه مقصود و مدنظرشان است هم برسند. مشکل اینجاست که این جماعت تصور میکنند که تنها رویکرد خودشان درست است و باید دیگران نیز مثل آنها فکر کنند. از این جهت خود را زیاد میبینند. البته نباید از یاد برد که انتخابات حداقلی مجلس دوازدهم در تهران که با کاهش مشارکت معنادار مردم همراه شد باعث شد تا اقلیت محدود با رای حداقلی وارد مجلس شوند و کرسیهای مجلس را از آن خود کنند. اما در میان همانها نیز باز هم چهرههایی پیدا میشوند که رویکردهای دیگری فارغ از نگاه آنها داشته باشند. طیفی که از آنها با عنوان طیف حامیان و همراهان قالیباف نام برده میشود. این در حالی است که نخستین هماوردی تندروها در مجلس دوازدهم در مورد رقابت برای تصاحب جایگاه رئیس و کرسیهای هیات رئیسه مجلس بود که با شکست آنها همراه شد. جایی مشخص شد نها
انتظار اینکه کل مجلس به خواست تندروهای بهارستان پیش برود چندان منطقی نبوده و نیست و مستقلین، معتدلین و اصلاحطلبان در همان ابتدا نشان دادند که این مجلس مانند مجلس یازدهم یکدست اصولگرا نیست و فراکسیون اکثریتی به معنای واقعی کلمه نخواهیم داشت و بیشتر باید به مجلسی چند فراکسیونی قائل بود. مجلسی که در آن هم طیف قالیبافیون هستند، هم پایداری و تندروها و هم مستقلین، معتدلین و اصلاحطلبان که از قضا در بزنگاهها قدرت نفوذ و تاثیرگذاری بیشتری از خود به نمایش خواهند گذاشت. لذا نه تنها ریاست را به قالیباف واگذار کردند بلکه در کرسیهای هیأت رئیسه هم نتوانستند فتح و ظفری بیابند. اما پس از آن تندروها و دلواپسان همه هم و غم خود را روی انتخابات ریاست جمهوری گذاشتند جایی که با همراهیهای همه جانبه دولت سیزدهم به حمایت از سعید جلیلی پرداختند و از هر کار ممکن برای پیروزی وی دریغ نورزیدند اما در نهایت این ملت بود که نه محکمی به داد و یادآور شد که تفکر آنها باید در حاشیه سیاست ایران قرار بگیرند. همین بود که با حمایت ملت از کاندیدای مقابل سعید جلیلی، مسعود پزشکیان به ریاست جمهوری رسید تا تندروها دومین شکست خود را نیز در آوردگاه ریاست جمهوری چهاردهم در تیرماه 1403 تجربه کنند.
* شکست سوم تندروها؛ کمیسیون فرهنگی
اما پس از تلاش ناکام در راه رسیدن به ریاست یا کرسیهای هیأت رئیسه مجلس تندروها تلاش بسیار داشتند تا در کمیسیونهای مجلس به ویژه کمیسیون فرهنگی دست بالا را داشته باشند در همین راستا نیز روز گذشته بسیار امید داشتند که حمید رسایی بتواند در رقابت با رقیب خود ریاست کمیسیون را از آن خود کند اما باز هم چرخ روزگار آنطور که آنها میخواستند نچرخید تا حمیدرضا رسایی از اعضای ستاد جلیلی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری نیز، همانند خود جلیلی ناکام بشود. وی در رقابت برای ریاست نتوانست آقاتهرانی را شکست دهد و در نهایت از او شکست خورد تا سومین شکست تندروها نیز در کمیسیون فرهنگی رقم بخورد. در حالی تلاش اعضای ستاد جلیلی، همانند امیرحسین ثابتی، بیژن نوباوه و حمیدرسایی در رساندن این گزینه به ریاست کمیسیون فرهنگی ناکام ماند که در جلسه این کمیسیون حجتالاسلام آقاتهرانی با ۸ رأی به ریاست آن انتخاب شد. رسایی با کسب ۵ رأی شکست خورد و در برابر آقاتهرانی حرفی برای گفتن نداشت. در این نشست علی شیرینزاد، نماینده مردم کرج به عنوان دبیر اول و اسماعیل سیاوشی نماینده مردم چادگان به عنوان دبیر دوم کمیسیون انتخاب شدند. احمد راستینه نماینده شهرکرد نیز به عنوان سخنگوی این کمیسیون انتخاب شد.
ارسال نظر