اخراج استادان متوقف شود/ احکام و محدودیتهای صادر شده ملغی شود

آرمان ملی آنلاین برخی از دانشگاهها از اساتید باتجربه خالی میشوند و گویی توجهی به این موضوع نیست؛ اساتیدی که هر یک دارای وزن بالای علمی هستند و میتوانند در دانشگاههای کشورهای دیگر به تدریس بپردازند؛ اما ماندن در وطن و آموزش به جوانان همین مرز و بوم را ترجیح دادهاند. برخی از اساتید دانشگاهها و دانشجویان از اقشاری بودند که در اعتراضات اخیر آسیبهایی متحمل شدند. 29 آبان عضو کمیته انضباطی دانشگاه صنعتی شریف گفت: «در آییننامه انضباطی برای تخلفاتی همچون ایجاد بلوا و آشوب تنبیهات سنگینی تا سقف اخراج دانشجو از دانشگاه با محرومیت از تحصیل در تمام دانشگاهها تا ۵ سال درنظر گرفته شده است. اما شورای انضباطی در شورای بدوی خود تا به امروز منع موقت از تحصیل به مدت یک یا دو ترم را برای برخی اشخاص که نقش کلیدی در تجمعات غیرقانونی و تخریب دانشگاه داشتند، درنظر گرفته است.» اساتید هم اخراج میشوند مانند رضا امیدی، کوشا گرجیصفت، پانتهآ واعظنیا، صادق زیباکلام هم از اساتیدی بودند که در بحبوحه اعتراضات از ممنوعالتدریسی خود خبر داده و گفته بود: «چند روز قبل دکتر حمید احمدی، مدیر گروه علوم سیاسی و آقای دکتر فاضلی، معاون ایشان با نهایت تأسف و دلخوری به بنده اطلاع دادند که حراست دانشگاه اعلام کرده که من دیگر حق تدریس در دانشگاه تهران ندارم.» دکتر سوسن صفاوردی، دکتر علیاکبر امینی، دکتر ساجدی، دکتر علیرضا رادمهر، دکتر حسین تفضلی، دکتر دیدخت صادقی، دکتر محمدعلی خسروی، دکتر ملکتاج خسروی، دکتر بیژن نیری، اساتیدی هستند که حکم بازنشستگی آنها صادر شده است. مهدی مطهرنیا، آیندهپژوه سیاسی و اجتماعی و استاد برجسته علوم سیاسی دانشگاه آزاد واحد قم چند ماه بعد از اخراج شدن به ماجرای دخالت دبیر فعلی ستاد امر به معروف و نهی از منکر در کار اساتید دانشگاه اشاره کرده بود. مطهرنیا گفته بود: «از زمانیکه سیدمحمدصالح هاشمیگلپایگانی با حکم محمدمهدی طهرانچی در جایگاه رئیس مرکز جذب و امور هیئت علمی دانشگاه آزاد قرار گرفت، نام چندین استاد از جمله من (مهدی مطهرنیا) را در لیست اخراج قرار داد. هاشمی گلپایگانی در گزارش خود اعلام کرده بود که مطهرنیا عقایدی بر خلاف اسلام دارد! البته فشارها باعث شد که این فرد از دانشگاه آزاد استعفا دهد، اما همان رفتارها و شیوه برخورد با اساتید ادامه داشت و از سوی رئیس این دانشگاه نیز پیگیری شد.» در یکسال اخیر نیز محمد فاضلی و نعمت احمدی هم دو نفری بودهاند که کنار گذاشتنشان از دانشگاه پر سروصدا شد تا جاییکه دولت با تکذیب «اخراج» آنها، اعلام کرد که قراردادشان به پایان رسیده است. اوایل بهمن سال گذشته بود که اخراج محمد فاضلی، استاد دانشگاه شهید بهشتی جنجال به پا کرد. خود فاضلی در توییتی با تأیید این خبر نوشت: «جدید نیست. حکم مربوط به 15 شهریور است. من و جمع محدودی که پیگیری میکردند که مسئله حل شود، خیلی سعی کردیم رسانهای نشود؛ ولی لیست کلاسهای ترم جدید را که بدون کلاسهای من منتشر کردند، دانشجویان فهمیده بودند. خبر اول از گروههای دانشجویی منتشر شد و بعد هم که دیگر از دیشب عمومی شد. دیگر از دست من خارج بود.» شروع اخراجیها در دوره اول ریاستجمهوری محمود احمدینژاد کلید خورد و در سالهای پس از آن بسیاری از استادان صاحبنام بهدلایل نامعلوم مجبور به ترک کرسیهای دانشگاه شدند. مشخص نیست چه زمانی به درک لزوم حفظ اساتید صاحبنام و برجسته خواهیم رسید و اینکه ایران آباد را دانشجویانی میسازند که تربیت شده این اساتید هستند.
گلایه عارف
روزگذشته محمدرضا عارف، رئیس کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران در نامهای به رئیسجمهور از آنچه فشار به دانشگاهیان خوانده گلایه کرد. در بخشهایی از نامه محمدرضا عارف به سیدابراهیم رئیسی، وی با هشدار نسبت به میزان مهاجرت دانشگاهیان، خواستار ملغی شدن احکام و محدودیتهای صادر شده علیه دانشجویان و اعضای هیئت علمی شده است. وی در این نامه با بیان اینکه «دانشگاههای کشور که، تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد، پژوهش برای تولید دانش و رفع نیازهای علمی کشور و تولید فناوریهای به روز برای زیست بوم نوآوری و کارآفرینی بر دوش آن است، این روزها حال خوبی ندارند.» وی مشکلات معیشتی استادان، کمبود بودجه های پژوهشی برای فعالیتهای علمی، عدم امکان حضور در مجامع بینالمللی به سبب افزایش قیمت ارز و.... را یادآور شده است. وی مدعی شده که مواردی از جمله «قطع یا محدودشدن حقوق استادان»، «اخراج برخی از اعضای هیئت علمی»، «بازنشسته شدن اجباری» «حذف دروس»، «جلوگیری و یا توقف ترفیع سالیانه، ارتقا و تبدیل وضعیت» در برخی از دانشگاهها استفاده میشود. عارف، دانشجویان را «سرمایههای انسانی بیبدیل در کشور» توصیف کرده و معتقد است که
آئیننامهها و شیوهنامههای انضباطی با «تنگنظری سختگیرانه» با «فراخواندن دانشجویان به کمیتههای انضباطی» یا «اخراج از خوابگاه»، «تعلیق تحصیلی»، «ممنوعالورودی به محیط دانشگاه» اعمال میشود. عارف در این نامه بهعنوان رئیس کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران مواردی را به این شرح از سوی اعضای این کانون از رئیسجمهور خواستار شده و ابراز امیدواری کرده است که با دستور موافق رئیسجمهور با این مطالبات، محیطهای دانشگاهی برای انجام فعالیتهای خطیر آنها بهبود یافته و روال عادی فعالیتهای علمی این نهاد حیاتی در کشور توسعه یافته و ثمربخش باشد. ۱- رفع کلیه تضییقات از اعضای هیئت علمی و دانشجویان در دانشگاهها 2- احترام به آزادی بیان، تضارب افکار و اندیشه های متنوع ۳- ملغی شدن تمامی احکام و محدودیتهای صادرشده علیه دانشجویان و اعضای هیئت علمی ۴- بازنگری در آئیننامهها و شیوهنامههای انضباطی دانشجویان با هدف رفع فشارهای غیرضروری و مخرب موجود از دانشجویان و تقویت حس امید به آینده و میهن دوستی در آنان.
ارسال نظر