مهاجرت 70 درصدی فارغ التحصیلان سمپاد
سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) نهادی است که بر امور تحصیلی دانشآموزان مستعد و با بهره هوشی بالا نظارت میکند. این مدارس بین عموم مردم به مدارس تیزهوشان معروف هستند. با آزمونهای ورودی، باهوشترین و فعالترین دانشآموزان، جذب این مدارس میشوند که در مقاطع متوسطه اول و دوم دخترانه و پسرانه در شهرهای پرجمعیت فعالیت میکنند.

به گزارش آرمان ملی آنلاین، حسین معافی، فعال فرهنگی نوشت: مدارس سمپاد بر اساس سطح تحصیلی و رشته تحصیلی دانشآموزان، امکانات مختلفی را در اختیار دارند. بهترین معلمان و دبیران در حوزههای تدریس و کنکور توسط مدیران این مدارس بهکار گرفته میشوند و با امکانات ویژهای که برخوردار هستند، آموزشهای لازم را در حوزه علمی به دانشآموزان ارائه میدهند. از ویژگیهای مدارس سمپاد میتوان به کیفیت بالای آموزشی، زیرساختهای مدرن، برنامههای آموزشی جذاب، بهکارگیری دبیران و معلمان باتجربهتر و ارتباط نزدیک با والدین نام برد که با این ویژگیها این مدارس بیشترین درصد قبولیهای دانشگاههای سراسری را به خود اختصاص دادهاند؛ لذا همه خانوادهها به دنبال ورود دانشآموزان خود به این مدارس هستند و حاضرند برای موفقیت فرزندانشان هزینههای زیادی نیز متقبل شوند و فشارهای روانی و استرسهای زیادی را تحمل کنند.
تنوع زیاد مدارس (تیزهوشان، نمونه، شاهد، هیأت امنایی، غیردولتی و....) با انتقادهایی روبهرو است که این تنوع زیاد مدارس در کشور، عدالت آموزشی را به چالش کشیده است. با وجود مدارس خاص و برخوردار، مدارس عادی و دولتی از دانشآموزان مستعد، باهوش و با انگیزه خالی میشوند که این امر رقابت در مدارس دولتی را کاهش داده است. بهکارگیری امکانات و دبیران باتجربه در مدارس سمپاد نیز، بقیه مدارس دولتی را از وجود معلمان فعال و باتجربه محروم کرده است.
اگر چه هدف این مدارس تربیت نیروهای جوان و نخبه برای مدیریت و حل مشکلات کشور است؛ ولی متأسفانه یاوری رئیس سازمان ملی پرورش و استعدادهای درخشان از مهاجرت 70 درصد دانشآموزان مدارس سمپاد به خارج از کشور اشاره میکند. احتمالًا برخی از این دانشآموزان هم بعد از فارغالتحصیلی از دانشگاهها از ایران خارج میشوند و دیگر به کشور برنمیگردند. دلایل مهاجرت فارغالتحصیلان مدارس سمپاد از ایران میتواند متنوع باشد و به عوامل مختلفی مانند اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و غیره بستگی دارد. در زمانهایی که در ایران شرایط اقتصادی و اجتماعی برای جوانان مناسب نیست، بسیاری از فارغالتحصیلان مدارس سمپاد به دنبال فرصتهای بهتر در کشورهای دیگر هستند. این فرصتها میتواند شامل امکانات بیشتر، شغلهای پردرآمد، کیفیت زندگی بهتر و غیره باشد.
در برخی موارد، فارغالتحصیلان مدارس سمپاد به دنبال ادامه تحصیل در دانشگاههای معتبر خارجی هستند که این دانشجویان با پشتوانه تحصیلات خود و همچنین تجربه آموزشی خوبی که در مدارس سمپاد داشتهاند، میتوانند به رشد و پیشرفت خود در محیطهای تحصیلی جدید کمک کنند. مهاجرت فارغالتحصیلان مدارس سمپاد از ایران یک پدیده متداول است که به عوامل مختلفی بستگی دارد و در بسیاری از موارد، انتخابی برای بهبود شرایط زندگی و تحصیلی آنهاست.
بهتازگی نیز رئیس جمهور تحت عنوان هدیه ریاست جمهوری شهریه دهکهای 1 تا 4 دانشآموزان مدارس سمپاد را قرار است که پرداخت کند. حال سوال اینجاست که با وجود این همه هزینه و امکانات که برای مدارس سمپاد در نظر گرفته میشود و بهترین معلمان را در اختیار دارند و بیشتر فارغالتحصیلان آنها از کشور مهاجرت میکنند، پس چرا باید چنین مدارسی وجود داشته باشند و فعالیت کنند؟
آیا بهتر نیست با یک کار تحقیقاتی و علمی این موضوع بررسی شود؟ آیا وجود دانشآموزان مستعد و باهوش در مدارس عادی نمیتواند شور و هیجان و انگیزه را به کلاسهای درس برگرداند؟ آیا دانشآموزان مناطق محروم و دورافتاده باید از وجود معلمان باتجربه محروم باشند؟ آیا وجود این همه اضطراب و استرس وارد کردن به دانشآموزان در رقابتهای سنگین در مدارس سمپاد، مورد قبول خانوادههاست؟ آیا نمیشود به جای این همه استرس و نگرانی، شادی و نشاط را به دانشآموزان و خانوادهها هدیه داد؟
آیا با تقویت مدارس عادی و دولتی نمیتوان راه را برای دانشآموزان مستعد هموار کرد؟ آیا بهتر نیست به جای افزایش تنوع مدارس به کیفیت و عدالت آموزشی مدارس دولتی و عادی توجه شود؟ آیا نمیشود به جای پرداختن به رؤیاهای کاذب دانشآموزان مدارس سمپاد، آنها را برای مدیریت آینده کشور تربیت کرد؟
امید است که مسئولین آموزشی کشور به این مهم بپردازند و تصمیم عقلانی و منطقی را بر اساس کارهای علمی و تحقیقاتی، برای فعالیت یا اصلاح برنامههای درسی مدارس خاص و سمپاد انجام دهند.
ارسال نظر